( دنوّ ) . اهل دنوّ دنوّ بكلمات لوح محفوظ كه اصطلاح عموم است ، سخن نگويند « 2 » . 335 فصل ( فى القطعة 12 من طاسين النقطة ) ( 952 ) گفت « صاحب قوس ثانى را حروفى چند هست ، نه اين حرفهاى عربى و عجمى . آن يك حرف واحدست و آن ميم است . » ( 953 ) قال - و اللّه اعلم - كه بدان حرف ميم « ما أَوْحى » « 8 » خواهد ، كه حقّ مبهم كرد ( ميم ) « ما أَوْحى » « 9 » و سرّ او از جميع خلايق الا اهل دنوّ ، كه بدان گاه‌گاه سخن گويند در اسرار . نبينى كه چون حقّ سرّ نگاه داشت ؟ گفت « فأوحى الى عبده ما أوحى » . سرّ آن رمز در ميم « ما أَوْحى » پيدا نكرد . هرگز مهتر - عليه السّلام - از آن اسرار با هيچ بشر نگفت . دانست كه قامت كون بار او نكشد ، و ارواح و اجسام در سرعت طلب از آن مشارب و آن مناهل هيچ ذرّه نچشد . مقام محمود بود . حواشى آن بحار مرغان جان‌كش راست . از آن گاه‌گاه از اصدف اصداف حواصل لؤلؤ « أنا الحقّ » و « سبحانى » بيرون اندازند .

--> ( 2 ) و دنو ( دنو ) . . . سخن نگويند SM : و دنو الدنو ، و أهل دنو الدنو لم يتكلم بحروف اللوح المصطلحة للعموم A ( 9 ) ( ميم ) ما أوحى : فأبهم الحق ميم ما أوحى A ( 8 ) ( ، 9 ، 11 و 12 ) ما أَوْحى . . : سورهء 53 ( النجم ) آيهء 10